زنده باد کرد و کردستان

orkideo0o — Fri, 07 Mar 2008 03:19:18 GMT

در آسيا قلمرو كوهستانی وسيعی كه اعراب را از جهان مسلمان غيرعرب جدامی كند از دريای سياه در شمال تا دشت‌های بين النهرين در جنوب و تا آن سوی رشته كوه زاگرس به طرف شرق كشيده شده است . اين سرزمين آب پخشان رودهای بسياری ازجمله دجله ، فرات و ارس است و موطن اصلی كردها از گذشته های بسيار دور يعنی بسيار پيشتر از ورود اعراب و تركها به اين منطقه می باشد. در حالی كه اعراب ، فارس‌ها و ترك‌ها موفق به ايجاد دولت شدند، كردها دراین باره ناكام ماندند. كردها نه تنها موفق به اتحاد نشده اند، بلكه هميشه قربانی جنگ‌های دايمی بين همسايگان قدرتمندشان و تمام خسارت‌های جانی و مالی پدید آمده از اين جنگ‌ها، بوده اند. اگر چه كردها در دوره های مختلف تاريخشان به درجات متفاوتی بر امور خويش كنترل داشته اند، با اين وجود،هميشه زير فشار همسايگان نيرومندتر و خواسته هايی كه مستلزم خفه كردن آمال‌ها ونفی هويت ملی كردی بوده است ، به سر برده اند. به طور حتم هويت و زبان كردی هدف اصلی سياست‌های سركوب گرانه به كار گرفته شده حكومت‌های غالب در منطقه كردهابود؛ البته با امكان استثناء كردن جامعه كوچك كردها در اتحاد شوروی كه تا اندازه‌ای از آزادی فرهنگی پايدار برخوردار بودند كه در سرزمين اصلی كردها از آنها دريغ می شد.كردها دارای ويژگی‌های فرهنگی مشترك با همسايگان ترك ، عرب و فارس خودمی باشند كه مهم‌ترين آن‌ها اسلام است . با اين حال يكی از تفاوت‌های اصلی جداكننده كردها از مردمان همسايه ، زبان آن‌هاست كه به طور معمول «كردی » ناميده می شود.

دفتر شعر من

orkideo0o — Thu, 13 Apr 2006 15:36:18 GMT

نـمـي دانــم پـس از مــرگم كسـي يـادم كند يانه؟ بـــخــوانــد دفــتـر شعـرم، مرا شادم كند يا نه؟ مــني كـــه بـــا امــيــد لـطف يـزدان رفتم از دنيا نــمـــي دانم كه او گوشي به فريادم كند يا نه؟ هـــر آنكس را كه در دنيا زخود رنجانده ام گاهي نــمــي دانـــم زبـنــد خــويـش آزادم كند يا نه؟ اگــر بــا تـيـشه طـعـنـه بـشـد ويـران دلـي از من نــمـي دانــم كــه آن ويــرانـــه آبادم كند يا نه؟؟؟

شب پروانه

orkideo0o — Thu, 13 Apr 2006 12:54:18 GMT

خلوتم را نشكن

شايد اين خلوت من كوچ كند

به شب پروانه

به صداي نفس شهنامه

به طلوع اخرين افسانه

و غروبي كه در ان

نقش ديوانگي يك عاشق

بر سر ديواري پيدا شد.

خلوتم را نشكن

خلوتم بس دور است

ز هواي دل معشوق سهند

خلوتم راه درازي ست ميان من و تو

خلوتم مرواريد است به دست صياد

خلوتم تير وكماني ست به دست ارش

خلوتم راه رسيدن به خداست

خلوتم را نشكن

آخه...

orkideo0o — Thu, 13 Apr 2006 11:20:16 GMT

تا مریض نشی کسی برات گل نمیاره، تا گریه نکنی کسی نوازشت نمیکنه، تا فریاد نکشی کسی به طرفت برنمی گرده، تا قصد رفتن نکنی کسی به دیدنت نمیاد و تا وقتی نمیری کسی تو رو نمی بخشه......آخه

رویای من

orkideo0o — Thu, 13 Apr 2006 11:17:28 GMT

تو را نگاه می کنم که خفته ای کنار من

پس از تمام اضطراب,عذاب و انتظار من

تو را نگاه می کنم که دیدنی ترین تویی

و از تو حرف می زنم که گفتنی ترین تویی

کاش به شهر خوب تو مرا همیشه راه بود

راه به تو رسیدنم همین پل نگاه بود

مرا ببر به خواب خود که خسته ام از همه کس

که خواب و بیداری من هر دو شکنجه بود و بس

من از تو حرف می زنم شب عاشقانه می شود

تو را ادامه می دهم همین ترانه می شود.

(اردلان سرافراز)

همیشه با منی

orkideo0o — Thu, 13 Apr 2006 11:15:37 GMT

همیشه با منی ، حتی اگر از سایه خودم هم جدا باشم.

حتی اگرفاصله ها روسرم آوار بشن.

خسته نمی شم ، چون می دونم که بامنی.

بودنت رو دوست دارم ،حتی اگر زیاد پیشم نمونی.

همیشه بارونو دوست دارم ،چون... چون بین قطره های باروون خاطره هامونو پیدا می کنم.

برف رو دوست دارم ،چون پاکی و قشنگی دوستیمونو تو سپیدیش می بینم.

و شعررو دوست دارم ، چون * تنها پناه برای موندن من با یادته ...*

خوش به حالشون

orkideo0o — Thu, 13 Apr 2006 11:12:18 GMT

چه خوشبختند آنهایی که هر روز

می توانند چشمان قشنگ تو را ببینند

نه از زمانه ملولم نه از جهان سیرم

ولی اگر تو بگویی بمیر می میرم

یک بار خواب دیدن تو به تمام عمر می ارزد.

گوشه گوشه ی این دل خراب

سرشار از عطر نگاه توست

تو همه ی زندگی من هستی

بی تو از زندگی خود سیرم

نازنین ترینم...

یادته؟

orkideo0o — Thu, 13 Apr 2006 11:11:38 GMT

یادته...

اولین باری بود که میدیدمت

قلبم داشت میومد تو دهنم

من اون بالا بودم و تو اون پایین داشتی با لبخندت منو دیونه می کردی

نمی دونم تو چشم تو چی بود که بین اون همه جمعیت چشمام فقط تو رو میدید

ولی نه

میدونم

تو چشم تو یه حسه که آتیش به قلب من زده

خوبی اون نگاهتو به هر غریبه ای نده

از اون روز تا حالا دارم می گم

تا آخر عمرمم خواهم گفت...

واست دلم

واست تنم

واست تمام زندگیم

از تو دوباره من شدم

با تو تموم شد خستگیم...

شکرانه

orkideo0o — Thu, 13 Apr 2006 11:09:57 GMT

الهی! اگر می‌آزمایی، توان و تحمل و صبرم را زیاد کن.
اگر می‌آموزی، ادراکم را وسعت ده.
اگر می‌بخشایی، ظرفیتم را افزایش ده.
اگر می‌ستانی، گوهر کمالی ارزانی کن.
و اگر می‌رهانی ... خدایا. حتی لحظه‌ای مرا به حال خود رها مکن. که نیاز نیازمندان را تنها تو پاسخگویی که بی‌نیاز از هر نیازی.

خداوندا! به چشم دیده‌ام، به گوش شنیده‌ام و به دل آگاه شده‌ام که لحظه‌ای غفلت از تو، چه زیان‌ها که مرا نمی‌رساند! و چه راه‌ها که گمراهم نمی‌کنند و چه حکمت‌ها که مرا از آن‌ها نصیبی نمی‌رسد.
و چه زیانی بزرگ به من رسد حتی اگر لحظه‌ای که دمی فرو می‌رود و بازدمی برمی‌آید، حضور تو را از یاد ببرم.

هم راه و رسم عاشقی را به ما آموختی، و هم راه و رسم رستگاری تا بدان‌جا که در انتهای آن، می‌بایست معشوق بودن را یادمان دهی همانطور که خود گفته‌ای. همه چیز را تو دادی. همه را تو حکمت آموختی. همه را تو آفریدی. اگر بخواهی به تعالی می‌رسانی. اگر بخواهی می‌بخشایی. اگر بخواهی می‌ستانی. اگر بخواهی جهانی را به چشم به هم زدنی به هم زنی. به سادگی گفتن: کن...فیکون ...
و تو بی‌نیاز از هر نیازی.

غصه دل

orkideo0o — Thu, 13 Apr 2006 11:06:49 GMT

چند وقتیست که دلم رابه غصه ها سپرده ام.

دراین تکرار از غم مردن ها به ثانیه های اخر می رسم.

چندوقتیست که اسمان دیگر ستاره ای ندارد ، گاه ازخود می پرسم:

چه شد که اسمان بی ستاره شد؟

چه شدکه هر دقیقه در زندگیم رنگ کهنه ی صد سال را به خود گرفت؟

چه شد که همه رفتند؟

بارها خورشید شب را گرفت و دوباره بازگرداند اما گویی هیچ یک ازاین دقایق سپری نشد.

چقدرخسته ام ، چقدر خسته ام از زندگی...

ازاین شمع بی فروغ که شعله هایش روبه خاموشیست.

حتی گل های سرخ نیز سرخیشان رااز دست داده اند و رنگ پریده شده اند ، مثل رنگ پریده ی

صورت دخترکی که هر روز باورق های کوچک فال حافظش گوشه ی خیابان می ایستد.

چقدر دلم می سوزد ، برای گل های پژمرده ی گلدانمان.

چقدر دلم می سوزد ، برای اسمانی که ستاره ندارد.

چقدر دلم می سوزد ، برای شمعی که نوری ندارد.

دلم می سوزد برای دخترکی که از تمام نشدن فال هایش صورتش پژمرده می شود.

دلم همیشه می سوزد برای زندگی ، اما زندگی همیشه دلش از سنگ است ، مثل دیوارهای

فاصله ، دیوارهایی که همیشه بین ما بوده ...

کجا می روم؟ در جست و جوی چه هستم؟

قلبم را گم کرده ام!... پیدا می شود؟!!